~บทที่หนึ่งไดอารี่เล่มแรก~
posted on 22 Nov 2009 19:50 by -daikey-...สวัสดีไดอารี่แสนรัก...
หากพูดถึงความรู้สึกที่ยังค้างคาภายในใจของเรานั้นมีเรื่องมากมายจริงๆเนอะที่ไม่
สามารถลืมได้
ฮ่าๆ มาถึงก็น้ำเน่าเลยเนอะ แต่ไม่รู้สิเราเป็นอะไรไม่รู้สงสัยอากาศหนาวมั่งเลยทำให้เรา
คิดถึงเรื่องเก่าๆ
สมัยสองสามปีก่อน ฮ่าๆ นึกถึงตอนอยู่ป.5 ป.6 นึกถึงเพื่อนเก่าๆ นึกถึงสถานที่เรียนเก่า
นึกถึงอาจารย์ผู้เป็นที่รัก
นึกถึงกิจกรรมที่เคยทำ นึกถึงวีรกรรมหน้าอายหลากหลายรูปแบบ รวมถึงนึกถึงคนที่
ชอบคนแรกด้วยเช่นกัน
ฮ่าๆๆๆ จริงๆนะ เราคิดถึงจริงๆ อากาศหนาวทำให้เหงาพอเหงาก็ทำให้คิดถึงพอคิดถึงก็
อยากจะคุยอยากเจอหน้า
แต่ทุกคนก็อย่างว่ามีทางเดินของตนแยกย้ายกันไปตามระเบียบ เฮ้อ~
ยังไงก็ตามสังคมใหม่ที่เราก้าวออกมาจากชั่นประถมชั่นมัถยมก็สอนอะไรเราหลาก
หลายอย่าง
ฮ่าๆ อื้อ ประสบการณ์ ทำให้คนเราโตขึ้นจริงๆ แต่ถ้าเรามีพรสักข้อนะ
เราอยากจะขอโดราเอม่อนล่ะ
จะได้ขอให้โดราเอม่อนให้เอาเครื่องย้อนเวลาออกมา อยากเจอจริงๆนะ
เฮ้อ~ไดอารี่หน้าแรกของเราเน่าเนอะ
ฮ่าๆ แต่ใครมีความรู้สึกอย่างเราก็จะไม่คิดอย่างงั้นหรอกเนอะ
เรามีคำคมมาฝากด้วยล่ะ ฮ่าๆ
.
.
.
"คนเราถ้าเดินมาในทางที่เลือกแล้ว อย่าคิดที่จะเดินกลับ เพราะข้างหลังมีเพียงแต่ความมืดมิด"
"ข้าคิดถึงเอ็งว่ะเพื่อน"
...บายบ๊าย ไดอารี่แสนรัก...